مسجد جامع بابل

مسجد جامع بابل

مسجد جامع بابل

مسجد جامع بابل مربوط به دوره قاجار است و در بابل، حدفاصل چهارراه شهدا و چهارراه فرهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این بنا در محله مسجد جامع شهرستان بابل واقع گردیده و بر اساس نوشته تاریخ طبرستان، بنای اولیه آن در سال ۱۶۰ه- . ق به دست مازیاربن قارن بنا گردیده است . این مسجد بارها به ویژه در دوره صفوی بازسازی شده و در دوران فتحعلی شاه قاجار، بعد از خرابی در اثر زلزله، به فرمان او در سال ۱۲۲۵ه-. ق و به مباشرت میرزا محمد شفیع صدراعظم، توسط محمدحسین- متولی بنا – دوباره بنا گردیده است . بنای کنونی مسجد، باقیمانده آثار دوره قاجاریه و تعمیرات و مرمت هایی است که بعدها صورت گرفته است .

مسجد دارای دوسر در ورودی شرقی وغربی است که به دو فضای هشتی مانند راه دارند . بالای سردرغربی، آیات و عباراتی بر خشت های کاشی به تاریخ ۱۲۳۰ ه-.ق نوشته اند . صحن مسجد به صورت شرقی و غربی قرار گرفته و در اطراف آن ، ایوان و شبستان هایی است که دهنه های رو به صحن دارند . شبستان اصلی مسجد، در ضلع جنوبی به ابعاد ۱۲×۳۳ متر قرار دارد و با کمک گنبدهای بزرگ و کوچک، طاق ها، جرزها و ستون های پوشش یافته است . در میانه شبستان رو به صحن، ایوانی است که امروزه دهنه آن با پنجره فلزی مسدود شده است . درغرب شبستان، محراب قدیمی، و در ضلع جنوبی آن، دو محراب کاشیکاری جدید قرار دارد . محراب قدیمی، نیمه خراب است و خشت کاشی های آن به هم ریخته است . بر متن و اطراف محراب، کتیبه هایی کاشیکاری و گچبری شده است . بر پاکار طاق ایوان در سه ضلع، اشعاری از فتحعلی خان صبا- ملک الشعرای وقت- به تاریخ ۱۲۲۷ ه-. ق نوشته اند .

 

یک دیدگاه برای “مسجد جامع بابل

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *